Eminem - Headlights şarkısının hikayesi

Güçlü söz yazarlığı ve başarılı müzik tercihleriyle piyasaya çıktığı ilk günden itibaren farkını ortaya koyan Eminem, rap sevmeyenlerin bile takdir ettiği bir isim. Sanatçı, gerçek hayat hikayesine dayanan birçok şarkısında annesi Debbie Nelson’a olan bitmek bilmez öfkesine ve zehir olmuş çocukluğuna değindi. Özellikle Cleanin’ Out My Closet bu şarkılar içerisinde en çok ses getireni oldu.

Oldukça sert bir anlatım diline sahip olan şarkı, olgunluk döneminde Eminem’in en büyük pişmanlıklarından birine dönüştü. Çünkü Eminem, perişan çocukluk döneminde yaşadıklarının annesinin hastalığı nedeniyle gerçekleştiğini idrak etti ve onu suçlamaya son verip affetti. Annesi, Munchausen sendromu yüzünden çocuklarına çeşitli ilaçlar içirip onları hasta gibi göstermeye çalışan bir ebeveyndi.

2013 yılında Eminem, geçmişin hesabını dokunaklı bir şekilde kapattı. Anneler Günü’nde yayınladığı Headlights şarkısı, geçmişte kustuğu öfke için oldukça içten bir özür niteliğindeydi. Şarkının ünlü yönetmen Spike Lee imzalı duygusal video klipi de beğeni topladı.

Eminem, Nate Ruess’la birlikte seslendirdiği şarkıda geçmişte sinirliyken yazdığı şarkılarda çok ileri gittiğini, annesinden nefret etmediğini, Cleanin’ Out My Closet şarkısını artık söylemediğini ve hatta duymaya bile tahammül edemediğini, evlatlık verilen kardeşi Nathan’la annelerini affettiğini söyler. Sizce bu şarkı öfkeli bir gencin, olgun ve daha sakin bir adama dönüştüğünde yaşadığı acıları arkasında bırakabilmek için geçmişiyle barıştığını dile getirmesinin bir yolu olabilir mi?

Teoman - İstasyon İnsanları şarkısının hikayesi

Piyasaya adım attığı dönemden itibaren Türkçe Rock müziğin ayakta kalması ve canlanmasında büyük emekleri olan Teoman, kendine has tarzıyla farkını ortaya koymayı başarmış bir yorumcu ve söz yazarı. Sanatçının kariyerinin başından itibaren söz yazarlığına gösterdiği özen de fazlasıyla dikkat çekici.

Teoman, kurgusal hikayeli şarkılarının yanı sıra gerçek hayat hikayelerine de şarkılarından yer veren bir söz yazarı. Bu şarkılardan biri de 2 Kasım 2001’de müzikseverlerin beğenisine sunulan Gönülçelen albümünde yer alan İstasyon İnsanları. Üstelik şarkıda anlatılan hikaye, bizzat Teoman’ın çocukluğuna ve babasına dayanıyor.

Teoman’ın babası Hasan Basri Yakupoğlu, çevresi tarafından Ruhi lakabıyla anılmaktadır. Çünkü çok duygusal bir karaktere sahiptir. Hatta Ruhi Yakupoğlu imzasıyla şiirler kaleme almıştır. Sanatçı, babasını çok küçük yaşta kaybeder. Anne ve anneannesine babasının nerede olduğunu sorduğunda, cennete gittiği cevabını alır ve bu sözler aklına kazınır. İstasyon İnsanları şarkısını yazarken 8 yaşındaki hatıralarından yararlanır.

Teoman, babasına ithafen yarattığı Ruhi karakterini aynı zamanda alter egosu olarak da nitelendirir. Hayatı ve ölümü, anılarıyla anlattığı şarkıyı kendisi değil de Ruhi seslendiriyormuş gibi söyler. Karakterin yalnız ve naif hali:

‘Ruhi’dir benim adım, hiç çıkamam evimden

Dostlar uydururum hayali, mutluyumdur bu yüzden.’ dizeleriyle anlatılır. Şarkıda geçen ‘Cennet Plajı’ ise babasının gittiği yeri sembolize etmektedir. Sizce de şarkı artık daha anlamlı geliyor mu?

Joan Baez - Diamonds and Rust şarkısının hikayesi

Yıllar 1961’i gösterdiğinde 19 yaşındaki genç şarkıcı Bob Dylan, New York’a adım attı. Amacı idolü olan folk müzik efsanesi Woody Guthrie’yle tanışmak ve müzik piyasasına girmekti. Huntingon hastalığıyla boğuşan Guthrie’yi bir hastane köşesinde bulduğunda bir diğer folk müzik efsanesi Pete Seeger’la tanıştı ve fırsat kapıları kendisi için açıldı.

Bir yandan Sylvie Russo’yla aşk yaşayan Dylan, diğer taraftan etkileyici tarzıyla folk müzik dünyasına adeta bir yıldırım gibi düştü. Ondan etkilenenlerden biri de o dönem kendisinden daha şöhretli olan buğulu ses Joan Baez’di. Dylan ve Baez arasındaki etkileşim, müzikle sınırla kalmayıp tutkulu bir ilişkiye dönüşünce ortaya gelgitli bir aşk üçgeni çıktı.

Birlikte eserler üretip, turnelere katılıp sahneye çıkan ikili, müzik endüstrisinin devleri arasına girdiler. Ancak ilişkilerinde denge ve süreklilik sağlayamadılar. 1965’te Dylan’ın Sara Lownds’la 12 yıl sürecek sürpriz evliliği, ilişkilerini sekteye uğrattı. Baez ise 1968 yılında David Harris’le evlendi. Onun evliliğiyse 5 yıl sürdü.

1974 yılında bir gece yarısı Baez’in telefonu çaldı. Kendisini bir telefon kulübesinden arayan konserini biraz önce tamamlayan Dylan’dı. Yeni şarkısından bahsetmek için aradığını söyledi. Bu arama, Baez’de güçlü bir duygu fırtınası yarattı ve en önemli şarkısı Diamonds and Rust’a imza atmasına neden oldu. Şarkı sözleri, ikilinin neden hiçbir zaman birleşemediğini ve ayrılamadığını şairane bir dille anlatıyordu.

1975 yılında Baez’in yayınladığı aynı adlı albümdeki şarkı, sanatçının en büyük hiti olmakla kalmayıp Dylan’la yollarını efsanevi Rolling Thunder Revue turnesinde kesiştirdi. Dylan, Baez’den kendisi için yazdığı şarkıyı seslendirmesini istedi. Baez, şarkıyı ona yazmadığını söyleyerek seslendirse de; yürümeyen bir ilişkiyi, küllenmeyen bir aşkı, unutulmaz anları ve acı verici ayrılığı anlatan gönderme dolu sözler şarkının kime yazıldığını ortaya koyuyordu. İşte o sözler:

Lanetleneceğim

İşte bir kez daha geliyor hayaletin

Ama bu olağandışı değil

Sadece dolunay var

Ve senin arayacağın tuttu

Ve burada oturuyorum

Elim telefonda

Tanıyor olabileceğim bir sesi dinliyorum

Bir kaç ışık yılı öncesinden

Dosdoğru ilerliyor bir düşüşe doğru

 

Hatırladığım kadarıyla gözlerin

Nar bülbülü yumurtalarından daha maviydi.

Benim şiirselliğime berbat demiştin

Nereden arıyorsun?

Orta batıda bir telefon kulübesinden

On yıl önce

Sana bazı kol düğmeleri almıştım

Sen bana bir şeyler getirmiştin

İkimiz de biliyoruz anıların ne getirebileceğini

Elmaslar ve pas getirirler.

 

Sen patladın sahnede

Halihazırda bir efsane

İşçi sınıfı fenomeni

Orijinal serseri

Yolunu kaybedip kollarımın arasına geldin

Ve orada kaldın

Geçici olarak bir denizde kaybolmuş

Madonna serbest bir şekilde senindi

Evet, en alt raftaki kız

Seni sağ salim tutacaktı.

 

Şimdi seni ayakta görüyorum

Kahverengi yapraklar etrada düşerken

Ve saçında karlar varken

Şimdi gülüyorsun penceresinden

O köhne otelin Washington meydanındaki

Nefesimiz beyaz bulutlar gibi çıkıyor

Karışıyor ve asılıyor havada

Konuşuyorsun sert bir şekilde benim için

İkimizde o an orada ölebilirdik.

 

Şimdi bana diyorsun ki

Nostaljik değilsin

O zaman bana başka bir sözcük ver onun için

Sen ki kelimelerle

Ve her şeyi muğlakta bırakmakta iyisindir

Çünkü şimdi o muğlaklığın birazına ihtiyacım var

Her şey çok açık bir şekilde geri geldi

Evet seni yürekten sevdim

Ve eğer bana elmaslar ve pas öneriyorsan

Ben çoktan bedelini ödedim.

Orhan Gencebay - Dilenci şarkısının hikayesi

Orhan Gencebay, şüphesiz ki Türk müzik tarihinin en üretken isimlerinin başında yer alan bir bestekar ve icracı. Sayısız liste başı esere imza atmakla beraber Zeki Müren, Ajda Pekkan, Kamuran Akkor, Müslüm Gürses, İbrahim Tatlıses, Bülent Ersoy, Ahmet Özhan, Selami Şahin, Neşe Karaböcek, Erkin Koray, Tarkan ve Sezen Aksu gibi devlere de şarkı vermiş bir usta.

Gencebay’ın yüzlerce eseri arasında gerçek hayat hikayesine dayanan şarkılar da mevcut. Bunlardan biri de 1990 yılında Kervan Plak etiketiyle yayınlanan Utan albümünde yer alan Dilenci şarkısı. Söz ve müziği Gencabay’a ait olan arabesk şarkının sözleri, Samsun’daki gençlik yıllarına dayanıyor.

Mahallelerinde yırtık pırtık kıyafetiyle çıplak ayakla dilenen bir dilenci vardır. Yürürken ayağı aksamakta ve muhtemelen kendi uydurduğu ‘Pampupu’ isimli bir şarkı seslendirmektedir. Bu nedenle Pampupu ismiyle anılır. Gün boyu topladıklarını mahalledeki Ayşe isimli kadının evinin önüne bırakıp: “Kızını bana verecek misin?” diye seslenmektedir.

Gencebay, insanların deli diye aşağıladığı ve tartakladığı adamın aslında acıklı bir aşk hikayesi yüzünden bu hallere düştüğünü öğrenir. Sevdiği kişiyle birlikte olmasına izin verilmediği için sokaklara düşüp deliren zavallı adamın yaşamı, Gencebay’ın ‘Dilenci’ şarkısı için esin kaynağı olur.

Sevip sevilmenin, duyguları ifade edebilmenin zorluğuna değinerek başlayan şarkı, aşk dilenerek perişan hale düşen ve aşağılanan bir aşığın portresini çizer. Dilenci aslında delice sevmiş, sevdiğini sabırla beklemiş ve bu uğurda mutsuzluğa uğramış biridir. Şarkının etkisi, sadece yayınladığı dönemle sınırlı kalmaz. Gencebay Klasikleri albümünde yer alan şarkı, Sibel Can ve Zara tarafından da seslendirilir.

Sezen Aksu - Onu Alma Beni Al şarkısının hikayesi

80’li yılları kasıp kavurup olgunluk dönemine girmiş bir diva Sezen Aksu. Gözde ve yakışıklı bir genç müzisyen Uzay Heparı. Yeni parlamaya başlayan, gelecek vadeden bir pop vokalisti Yıldız Tilbe. 90’ların başında üçü arasında yaşanan bir aşk ve aldatma hikayesi sonrası ortaya çıkan unutulmaz bir şarkı; Onu alma beni al.

Sezen Aksu, Uzay Heparı’yla tutkulu bir aşk yaşamaktadır. İzmir’de övgüyle bahsedilen genç şarkıcı Yıldız Tilbe’yi dinlemeye gider. Dinledikten sonra vokalisti olması için teklifte bulunur. Teklifi kabul eden Tilbe, İstanbul’a gelip Aksu’nun evinde yaşamaya başlar. Heparı ve Tilbe’nin tek gecelik ilişkileri, aldatılan Aksu’yu derinden etkiler. İkisiyle de ilişkilerine son verir.

Uzay Heparı, 20 Mayıs 1994 tarihinde geçirdiği motosiklet kazası sonrası 11 gün boyunca verdiği yaşam mücadelesini kaybetti. Bu beklenmedik ve üzücü ölüm haberi, tüm müzik dünyasını ve genç müzisyenin sevenlerini yasa boğduğu gibi Sezen Aksu’yu da fazlasıyla üzdü. Fırtınalı ilişkiden geriye Aksu’nun yaşadıklarına dair yazdıkları kaldı.

Sezen Aksu, 28 Haziran 1995 tarihinde piyasaya Işık Doğudan Yükselir / Ex Oriente Lux albümünü sürdü. 12 şarkıdan oluşan albüm, aşık deyişlerinden Ermeni ezgilerine varıncaya değin son derece geniş bir yelpazeden meydana geliyordu. Sözleri Sezen Aksu’ya, müziği Arto Tunçboyacıyan’a, düzenlemesi Onno Tunç’a ait olan Onu Alma Beni Al şarkısı, keyifli ve eğlenceli bulunup beğeni kazandı.

Şarkının ilk dörtlüğünde Heparı’ya sitem eden Aksu, Tilbe’ye ise birçok aşağılama ve lanetlemede bulunuyor: “Gözleri Şaşı Gelin”, “Odun Gibi Bel”, “Kara Elli Cadı”, “Dilleri Fitne Fücur”, “Kıyametin Gelsin”

“Bak atının terkisine de atmış gözleri şaşı gelini

Mor kaftanlara sarmış haspam odun gibi belini

Ah verin elime de kırayım cadının derisi kara elini

Seni gidi dilleri fitne fücur kıyametin gelsin”

İlk dörtlük ardından gelen iki dizede serzeniş ve kıskançlık dikkat çekiyor. Çelimsiz anlamına gelen ‘Kadit’ kelimesi, aşağılama maksatlı kullanılıyor.

“Sen o alacası içinde fesatla hangi günü gün edicen

Ah o kaditin üstüne bir de atlas yorgan sericen”

Şarkı sitem ve ah etmelerle devam ediyor:

“Amanın amanın yansın ocağın barkın utansın

Ağan emmin her bir yerine kırmızı kınalar yaksın

Varsın bize vursun felek ne çeyiz düzdüm emek emek

Allah bildiği gibi yapsın”

Nakarat bölümünde kabulleniş ve ah çekiş göze çarpıyor:

“Böyle de nispet olmaz ki, seni gidi zalim yâr
Eh, zorla da kısmet olmaz ki, seni gidi hain yâr”

Bunca yakınmaya karşın tekrar birlikte olabilme ihtimalini düşünmeden edemiyor:

Bana ne, bana ne, bana ne, beni al, beni al, onu alma

Son dörtlükteyse aldatıp giden sevgiliye neler kaçırdığını hatırlatıyor:

“Bende bu yetim kirazlar al al dururken
Tek başıma kara gecelerde zar zor uyurken
Yâr, eteğimde çakallar, kurtlar ulurken
İçine sinerse senin de kıyametin gelsin”

Hikayeyi öğrendikten sonra şarkı artık daha mı anlamlı geliyor?

Bob Dylan - Who Killed Davey Moore? şarkısının hikayesi

Bob Dylan’a şaşırtıcı şekilde edebiyat alanında Nobel ödülü verilmesinin en büyük nedeni, şarkılarında hikaye anlatıcılığını ulaştırdığı muazzam seviye. Dylan şarkılarında kurgusal hikayelerin yanı sıra gerçek karakterlerin yaşanmışlıklarına da yer vermiş bir söz yazarı. 1963 yılında sözlerini yazdığı protest yapıdaki “Who Killed Davey Moore?” şarkısı da gerçek bir olaya dayanmakta.

Şarkı, 21 Mart 1963 tarihinde yaşanan bir olaya dayanıyor. Amerika’da bir tüy siklet unvan koruma maçı. Şampiyon boksör Davey Moore’un karşısında Sugar Ramos var. Maç oldukça çekişmeli geçiyor. Onuncu raunda gelindiğinde Ramos, birkaç güçlü yumrukla Moore’u yere düşürür. Moore düşerken kafası önce gergin ring ipine, ardından da zemine sert biçimde vurur.

Aldığı sert darbeye karşın ayağa kalkan Moore, maçı ve şampiyonluk unvanını kaybeder. Soyunma odasında maça dair röportaj verir. Kısa süre sonra da fenalaşıp hastaneye kaldırılır. Moore’un beyin sapı hasarı nedeniyle komaya girdiği anlaşılır. Yaklaşık üç günlük yaşam mücadelesinin ardından Moore hayata gözlerini yumar.

Şarkıda Davey Moore’un katilinin kim olduğunu soran Dylan, sırayla herkesi sorgular. Hakem, seyirciler, menajer, rakip boksör ve gazeteci, verdikleri cevaplarla Davey Moore’un ölümünden sorumlu olmadıklarını söylerler.

Hakem, heyecan verici maçı durdurabileceğini ama durdurursa seyircinin yuhalayacağını söyler. Seyirciler, yalnızca yumrukları saymakla meşgul olduklarını belirtir. Menajer, bu sadece para için yapılan bir işti der. Rakip, kadere ve kazanma zorunluluğuna değinir. Gazeteciyse futbolun bokstan daha tehlikeli bir spor olduğunu söyleyip konuyu kapatır.

Şarkıda kişiler yerine toplumu sorgulayan Dylan, ölümde katkısı olan herkesin sorumluluk almaktan kaçışının altını çizer. Eğlenmek uğruna bir insanın hayatının barbarca feda edildiği bu hikaye, toplumun adeta aynası niteliğindedir. Şarkıyı hiç dinlemiş miydiniz? Eh, hikayesini de öğrendiğinize göre buyurun o zaman.

Tupac Shakur - Brenda's Got a Baby şarkısının hikayesi

Rap müzik, günümüzde oldukça değişmiş ve pop müzikle iç içe geçmiş durumda. Ancak 80’lerin sonu ve 90’ların başı dikkate alındığında rap müzik, derinlik ve protestlik içermekteydi. Birçok müzik otoritesine göre rap tarihinin en büyük yıldızı olan Tupac Shakur, türün geniş kitlelere ulaşmasında önemli bir rol üstlendi ve öldürüldüğü 1996 yılına kadar üretimini doludizgin sürdürdü.

Tupac’ın hikaye anlatıcılığının ve şairliğinin ön planda olduğu şarkılardan biri olan Brenda’s Got a Baby, gerçek ve trajik bir hayat hikayesine dayanmakta. Yıllar 1991’i gösteriyor. Müzik kariyerinin yanı sıra oyunculuk da yapan Tupac, Juice filminin çekimlerinde. Gazetede okuduğu sarsıcı bir habere kayıtsız kalamayıp haberden aldığı ilhamla şarkı sözlerini yazıyor. Haber şöyleydi: ”12 yaşındaki kız, 21 yaşındaki kuzeninden hamile kaldı. Doğurduğu bebeği Brooklyn’de bir çöp kutusuna attı.”

Brenda isimli bir karakter kurgulayan Tupac, şarkıda hamile bırakılmış, başına gelenleri saklamaya çalışmış, ailesi tarafından sahip çıkılmamış ve sürüklendiği çaresizlikle ne yapacağını bilememiş bir kız çocuğunun hikayesini anlatır. Varoşların gerçeklerini tüm çıplaklığıyla anlatan şarkıda gençlerin fuhşa ve uyuşturucuya sürüklenişinin ve toplumun bu trajediyi normalleştirmesinin altı çizilir.

Gazeteci Jeff Pearlman, şarkıya ilham veren hikayenin üzerine gider ve 2025 yılında bebeğini çöpe atan anne Jeanette’le başka bir aile tarafından evlat edinilen ve hiç tanışmadığı biyolojik oğlu Davonn’ı buluşturur. Buluşma yerinin Tupac’ın öldürüldüğü yere oldukça yakın olmasıysa kaderin tuhaf bir cilvesidir. Şimdi hikayesini öğrendiğiniz şarkıyı dinleme vakti.