Scorpions - Winds of Change şarkısının hikayesi

Bazı şarkıları tanımlamak ve etkilerini anlatmak zordur. Scorpions’ın en büyük hitlerinden olan Winds of Change için de benzer bir durum söz konusu. Şarkıyı müzikal altyapısı nedeniyle bir rock baladı olarak kategorize edebiliriz. Ancak sözleri ve hikayesi, şarkıyı bir marşa dönüştürüyor.

80’lerin sonlarına gelindiğinde dünyadaki değişim rüzgarları had safhadaydı. Soğuk savaş sona eriyor, Perestroyka ile birlikte Sovyetler Birliği dağılışa doğru gidiyordu. Uzun bir dönem dünyaya kapalı şekilde yaşamını sürdüren Sovyetler Birliği, yabancı halklarla kucaklaşmaya hazırlanıyordu.

1989 yılının Ağustos ayının 12. ve 13. günlerinde Moskova’da tabuların yıkıldığı bir etkinlik düzenlendi. Lenin (Luzhniki) Stadyumu’nu tıka basa dolduran 100.000’in üzerindeki seyirci, Moskova Müzik Barış Festivali’nde Scorpions, Bon Jovi, Ozzy Osbourne, Mötley Crüe, Skid Row ve Cinderella gibi rock ve heavy metal efsaneleriyle buluştu.

Dünyada yaşanan değişim rüzgarlarının belki de en derinden hissedildiği o konserler sırasında Scorpions grubunun solisti ve baş söz yazarı Klaus Meine, Winds of Change şarkının etkileyici sözlerini yazdı:

‘Moskova'yı takip ediyorum
Gorky Park'a doğru
Değişim rüzgarını dinleyerek
Ağustos'da bir yaz gecesi
Askerler geçiyor
Değişim rüzgarlarını dinleyerek

Dünya küçülüyor
Hiç düşünmüş müydün?
Bu kadar yakın olabileceğimizi, kardeş gibi
Havada gelecek kokusu var
Onu her yerde hissedebiliyorum
Değişim rüzgarlarıyla birlikte esiyor

Beni anın büyüsüne götür
Bir zafer gecesinde
Yarının çocuklarının hayal kurduğu yere
Değişim rüzgarlarıyla birlikte

Yoldan aşağı yürüyorum
Farklı hatıralar
Sonsuza dek geçmişe gömülüler
Moskva'yı takip ediyorum
Gorky Park'a doğru
Değişim rüzgarını dinleyerek

Beni anın büyüsüne götür
Bir zafer gecesinde
Yarının çocuklarının hayallerini paylaştığı yere
Sen ve benle

Değişim rüzgarı
Çarpıyor zamanın yüzüne
Özgürlük zilini çalacak olan bir rüzgar fırtınası gibi
Zihnin barışı için
Bırak balalaykan şarkı söylesin
Gitarımın söylemek istediklerini’

Şarkının melodisinin oluşumunda Meine’in keyifle çaldığı ıslık başrol oynadı. İlk olarak grubun 1990 yılında yayınlanan Crazy World albümünde yer alan şarkı, 9 Kasım 1989 tarihinde yıkılan Berlin Duvarı’yla ilişkilendirilerek adeta bir marşa dönüştürüldü. Bu büyük etki, karşıt kesimin yani Sovyet milliyetçilerinin şarkıyı özel üretim bir CIA propaganda malzemesi olarak nitelendirmesi sonucunu da doğurdu. Eser ne kadar tartışılsa da ölümsüz klasikler arasında yerini almayı başardı.

Orhan Gencebay - Dilenci şarkısının hikayesi

Orhan Gencebay, şüphesiz ki Türk müzik tarihinin en üretken isimlerinin başında yer alan bir bestekar ve icracı. Sayısız liste başı esere imza atmakla beraber Zeki Müren, Ajda Pekkan, Kamuran Akkor, Müslüm Gürses, İbrahim Tatlıses, Bülent Ersoy, Ahmet Özhan, Selami Şahin, Neşe Karaböcek, Erkin Koray, Tarkan ve Sezen Aksu gibi devlere de şarkı vermiş bir usta.

Gencebay’ın yüzlerce eseri arasında gerçek hayat hikayesine dayanan şarkılar da mevcut. Bunlardan biri de 1990 yılında Kervan Plak etiketiyle yayınlanan Utan albümünde yer alan Dilenci şarkısı. Söz ve müziği Gencabay’a ait olan arabesk şarkının sözleri, Samsun’daki gençlik yıllarına dayanıyor.

Mahallelerinde yırtık pırtık kıyafetiyle çıplak ayakla dilenen bir dilenci vardır. Yürürken ayağı aksamakta ve muhtemelen kendi uydurduğu ‘Pampupu’ isimli bir şarkı seslendirmektedir. Bu nedenle Pampupu ismiyle anılır. Gün boyu topladıklarını mahalledeki Ayşe isimli kadının evinin önüne bırakıp: “Kızını bana verecek misin?” diye seslenmektedir.

Gencebay, insanların deli diye aşağıladığı ve tartakladığı adamın aslında acıklı bir aşk hikayesi yüzünden bu hallere düştüğünü öğrenir. Sevdiği kişiyle birlikte olmasına izin verilmediği için sokaklara düşüp deliren zavallı adamın yaşamı, Gencebay’ın ‘Dilenci’ şarkısı için esin kaynağı olur.

Sevip sevilmenin, duyguları ifade edebilmenin zorluğuna değinerek başlayan şarkı, aşk dilenerek perişan hale düşen ve aşağılanan bir aşığın portresini çizer. Dilenci aslında delice sevmiş, sevdiğini sabırla beklemiş ve bu uğurda mutsuzluğa uğramış biridir. Şarkının etkisi, sadece yayınladığı dönemle sınırlı kalmaz. Gencebay Klasikleri albümünde yer alan şarkı, Sibel Can ve Zara tarafından da seslendirilir.